بودن یا نبودن؟!

میخام بخابم...و از فردا یه مدل جدید از ایامو رقم بزنمایام امتحانات رو...چراغ وای فای روشنه و گوشیِ بیچارم الارم میده برای خاموش شدن!حق داره...خسته ست...میدونم که باید درس بخونم...میدونم که همزمان با من امتحان داریاما سخته وقتی فقط یک صندلی با من فاصله داری...جواب سوالای چرت امتحانو بدمجزوه هات رو خوب بخون...خیال تقلب دارم از برگه ت...فقط کاشکی انقدر حواسم پرت اسمت نشه که اسممو اشتباه بنویسم! پ.ن:میشه یکشنبه که میای همون پیرهن آبی رنگت رو بپوشی...مهم نیست چقدر خوب درس خونده باشم با دیدن آبیِ پیرهنت حتما مردود خرداد منم که باز شهریور بیام برای امتحان مجدد بودن یا نبودن؟!...

گاهی آدم باید بنویسدبدون اینکه فکر کند کسی میخواند یا نه...بدون اینکه فکر کند نوشته هایش قشنگ هستند یا نهدردناک و اشک دربیار هستند یا نه؟!خوشحال کننده و لبخند به لب بیاور هستند یانه؟!گاهی آدم باید بدون اینکه به چیزی فکر کند بنویسد...اصلا بی فکر بنویسد مگر چه میشود؟مگر چه میشود اگر من چشمهایم را ببندم و دهان قلمم را باز کنم و هرچه دلم میخواهد بنویسم...هرچه دلم میخواهد بنویسم؟!دلم میخواهد بنویسم؟!!فکر نمیخواهد بنویسد...دلم میخواهد؟دلم با فکرم فرق دارد؟!!؟!گیج شدم!بی فکر نوشتن همین میشود دیگر...جوهر خودکار همینطور بی اراده فکر من حرف دلم را گوش میدهد بودن یا نبودن؟!...

رفیق چیست؟ در این باب هیچ نظری از شخص محترم خودم ندارمتنها بسنده میکنم به نقل قول چند تن از بزرگان عرصه ی حیات خودم...جناب پدر همیشه میفرمایند:دوست اونه که بخندونه نه اونکه بگریونه...ببخشید اشتباه منقول کردم یعنی نقل قول کردم!!جناب پدر میفرمایند:دوست اونه که بگریونه نه اونکه بخندونه...حالا اینکه پدر این جمله را از موقعی که من طفلی بیش نبودم و از دوستی و رفاقت هیچ نمیدانستم بماندها...شما فقط اصل مطلب را اندازه همان دوران طفولیت شخص محترم خودم بگیرید کافی ست...یکی دیگر از بزرگان عرصه حیات بنده که از بردن اسم و رسمشان خودداری میکنم فرموده اند که: فقط یه بودن یا نبودن؟!...